Wereld
De Vlessenhof
Het huis, de tuin en het leven op de Vlessenhof.
Het is er al een beetje over
Zo zeggen ze dat volgens mij in België wanneer ze bedoelen dat het een en ander verschrikkelijk zijn doel voorbijschiet. En, na het een paar dagen aangekeken te hebben kan ik melden dat het daadwerkelijk een beetje te ver is doorgeschoten. Voor diege
Over de regenboogbrug
Verdriet. Het stapelt zich op. Ik ben al niet zo’n emotioneel stabiel figuur (met dank aan de fantastische opvoeding) maar de laatste periode stapelt zich het verdriet wel op. Voor mij begon het toen we ons huis verlieten in de Almere. Een plek waar
Wonderbaarlijk België
We zijn dus verhuisd. Geëmigreerd zelfs. Naar het wonderschone België, net naast het altijd hectische Nederland. Een prachtig stuk land gekocht, met een oud – maar liefelijk – huisje erop. Dat huisje behoeft liefde, maar dat hebben we genoeg. Het dor
Update – ons avontuur in België
Verbazing, of liever verwondering. Dat is een beetje wat mij op dit moment in België bezighoud. Niet alleen met de “Belgische mentaliteit”, maar wel met mijn geduld daarmee. In het verleden liet ik mij vaak verleiden tot haast, druk uitoefenen of er
Werkzaamheden buitenshuis hebbende… binnenshuis ook trouwens
Goed, waar waren we gebleven… de avonturen van Jeroen & Nieke in het verre enge buitenbos (ja een referentie naar de Fabeltjeskrant en dan niet de politiek correcte maar gewoon de hardcore versie die ik in mijn hele jonge jaren ongefilterd voorgescho
Samen zijn we sterk
Ja goedemorgen zeg wat een open deur. Dat “samen zijn we sterk” weten we allemaal wel. Een oud Nederlands gezegde met een socialistisch, zelfs marxistische insteek. Maar wel een waarheid als een koe (ook al zo’n mooi gezegde). Maar zoals zovaak erken
Voortgang in België
Sinds het vorige bericht is er veel gebeurd in ons Belgische paradijs. Vriend Tom “de Bouwer” is al een paar keer geweest, we hebben vriendin Sara (en haar machtige machine) leren kennen, we hebben kennis gemaakt met de wijkagent – een verplichting w
Life goes on.
Dat waren wel een paar bewogen weken die achter me liggen. Weken met gebeurtenissen die me heel hard hebben geraakt op een niveau dat ik niet had verwacht. maar, zoals het gezegde luidt… “Life goes on”. Het rare is dat ik, in tegenstelling met de doo
Afscheid nemen bestaat niet
Every Inch a Lord Milord vraagt U vergiffenis voor ’t feit dat hij geboren is. Milord biedt zijn excuses aan voor ’t feit dat hij blijft voortbestaan en het doodsgefluister van Milord is: ‘Please excuse my rigor mortis.’ Het voorgaande gedicht typeer
Dag Pap
Jullie weten het ondertussen, wanneer mij iets raakt komt dat hier te staan. En dit komt echt heel hard binnen. Ik weet dat het de normale gang van zaken is, dat het bij het leven hoort, maar nu op dit moment schokken de snikken door mijn lijf. Hard!
Vooruit met de geit!
Eindelijk zeg, een nieuwe Woning ! Er gebeurt best wel veel in 3 maanden tijd. Ik heb jullie, lezers van mijn berichten, achter gelaten met het bericht dat ik op de camping in Turnhout resideerde. Dat is, voor nu dan, nog steeds het geval. Maar, de s
Ons huis.
Hèhè, de kogel is door de kerk. Na een flinke zoektocht in het wonderschone België zijn we geslaagd de missie “relocatie” succesvol af te sluiten. Nou, ik zeg af te sluiten…. er zijn natuurlijk nog hobbels te nemen maar we hebben de overtuiging dat w
De jacht op een nieuwe woning
Het is niet eenvoudig iets te vinden dat alle boxen afvinkt Jeroen (en Nieke) Zoals jullie in het voorgaande stuk hebben kunnen lezen zijn we op zoek naar een nieuwe woning. Niet zomaar een woning, nee… de perfecte woning. Een kasteel, een bastion, e
België, verhuizen naar betere oorden
Goedendag zulle , er is hier nogal wat gebeurd sinds mijn laatste berichtje. Het kan verkeren (en snel ook). Om te beginnen is ons huis verkocht. Door een soort van Hans Houser o.g. – ken uw klassiekers, deze man is al sinds jaar en dag de makelaar d
Sheldon has arrived!
Mogen wij eventjes voorstellen… Sheldon. Sheldon Cooper. Sheldon is de roepnaam van onze nieuwe funcar, de knakenauto voor de jongens. Hij is uit 2005, heeft maar een 1.6 liter motor, maar wel 5 versnellingen en ook nog eens 116 PK. Misschien dat ik
Verherbouwen in fases
Het vorige stukje werd me te lang. Vandaar dat ik hier verder ga schrijven over onze tuin en hoe die op de schop ging. De vorige twee episodes (hier en hier) gingen over de aanleidingen en laten door het bijgeplaatste beeldmateriaal duidelijk de staa
Tuinieren met de wind mee
Enige tijd terug (veels te lang geleden, ik weet dat ik weinig schijf de laatste tijd) melde ik op deze stek iets over onze tuin. Wilde plannen hadden we. En de realisatie daarvan moest natuurlijk allemaal lowcost (want “ons ben zuunig“). Nou, dat he
ik vertrek
Hehe, eindelijk…. hij rot op. Ja, maar niet zoals jullie denken. Bekenden (en lezers van de webhalte) weten dat ik hals over kop verliefd ben geworden. Verliefd op de zon en het warmere leven. De enige remmende factoren zijn dat ik de taal (nog) niet
Tuinieren tegen de wind in
Twee stormen achter elkaar. Eerst kregen we de niet te bevliegen Ciara en in het afgelopen weekend vereerde Denis ons met een bezoek. Of het een mannelijke Denis, of de meer vrouwelijke Denis is laat ik even aan de experts over. Ikzelf denk hier aan
Tranen
Ik lig hier op de bank, m’n iPhone in de hand waar ik dit bericht op typ, terwijl zachtjes de tranen over mijn wangen druppelen. Wat een week. Het bericht dat mijn moeder weer in het ziekenhuis lag. De artsen wisten het nog niet zeker. Tot dinsdag da
Vragen?
Beetje vage titel, vragen…. maar dit stukje gaat over opvoeden. en meer specifiek over het beste willen voor je kinderen. Want dat wil toch elke ouder? Ik, en mijn geliefde eega in ieder geval wel. Maar wat is dan het beste? Hoe kijk ik vooruit naar
Zondag, gewoon weer zo’n dag…
Vandaag ben ik een beetje down. Ondanks dat ik eigenlijk een heerlijke dag heb gehad, met een geweldige rit in de zonneschijn, de kap eraf en mijn geliefde naast me. Omdat ik pijn heb aan mijn arm, vreemd genoeg op een heel andere plek dan ik zou ver
We leven weer…..
Zo, dat heeft even geduurd zie ik, maar vooruit, het weer is prut en mijn klusjes in huis zijn eindelijk gedaan. Een nieuw stukje op mijn oude vertrouwde blog. Een soort van update wat er sinds 20 mei eigenlijk allemaal is gebeurd.
Vrijdag!
Zo, weer een dagje voorbij. Toch bijzonder hoe geweldig een gewone vrijdag kan zijn.. Het begon al met het wandelen vanochtend met vriend Kluivert. We kwamen allerlei hondenvriendjes tegen (twee Deense doggen, een Argentijn, een Bobtail en niet te ve
Vriendschap
Tja, wat is nou vriendschap… kan je wel weer dat blauwe tegeltje van Toon Hermans erbij halen, maar dat is nou net niet wat ik bedoel in dit verband. Wij zijn een gezin met een zogenaamd “open” huishouden. Dat impliceert dat een ieder die zich enigsz
Verjaardag
Tijdje geleden alweer dat ik iets op het www heb gegooid. Vooral om dat ik druk was met allerlei zaken zoals de interne verhuizing van een grote master bedroom naar het kleine kamertje, zodat spruit nr. 2 nu ook, onder het mom van verjaardagscadeau e
Ja Pap, je had gelijk….
Dat had je niet gedacht he… dat je dat ooit nog eens zou lezen, maar ik betrap me erop dat ik toch wel moet toegeven dat je het had… GELIJK. Voordat je nu jezelf bescheiden op je borstkast gaat trommelen…….. Nu zijn er natuurlijk heel veel zaken waar
Oude Oma
Het word morbide hier op mijn webstek, maar hier volgt weer een stukje over een dode. Oude Oma is deze keer degene die het tijdelijke met het eeuwige heeft verwisseld. Oude Oma is de oma van mijn vrouw. En Oude Oma was er klaar mee. Letterlijk, ze wi
Rugby
De boys zijn tegenwoordig “echte kerels”. Dat wil zeggen dat ze in ieder geval stappen wagen op het wankele pad dat leidt naar het “echte kerelschap”. Beide heren zijn op hun eigen unieke wijze gecharmeerd geraakt van rugby.
Vakantie geweest?
Jazeker. Het is weer voorbij, de grote zomervakantie waarin de kinderen 6 weken lang bezig gehouden moesten worden en waar je ook nog even je eigen accu moet zien bij te tanken. Met dank aan de afkoopsom van een vorige werkgever is het weer gelukt om
Pootje
Mijn geliefde eega heeft haar bevallige pootje gebroken. Geheel en al in de lijn van haar plichten als moeder sneuvelde haar middenvoetsbeentje op de laatste traptrede terwijl zij zich spoedde naar het luidruchtige, doch loze alarm, wat onze oudste s
Yes, Kerstmis
Heerlijk, de burgerturven dagen zijn weer in het land. De opgelegde gezelligheid druipt van de met nepsneeuw bespoten ramen terwijl de radio jockey zich in allerlei bochten wringt om ook het laatste restje vals sentiment uit de luidsprekers te laten
Afgebrand
Dat is ongeveer wel zoals ik me vandaag voel. Alle energie is gaan zitten in het afgelopen weekend en de aanloop daarnaar toe. Zoals iedereen wel kan vermoeden handelt het zich hier om de viering van het Sinterklaasfeest. Maar dat is niet het enige e