Leefbaar

Zoals jullie weten ben ik niet van de nuance. Ik vind die windturbines horizonvervuiling en ik lach m'n ballen uit m'n broek bij het aanschouwen van de gigantische velden met zonnepanelen. Hele weilanden worden ermee volgeplempt terwijl de overheid met de SDE++ jarenlang de onrendabele top heeft gesubsidieerd en ons elektriciteitsnet op steeds meer plaatsen de opgewekte stroom helemaal niet kwijt kan.

Figuren die zich aan de weg vastplakken, schilderijen met soep wensen te bekliederen en die "ten bate van het milieu" oeverloos procederen zonder met daadwerkelijk haalbare oplossingen te komen (he, Johan...) vind ik charlatans, profiteurs of in het beste geval verdwaasde geïndoctrineerde luchtzakken.

Dat gezegd hebbende, er is natuurlijk wel wat aan de hand. De huidige opwarming van de aarde kan je niet alleen wegzetten als een natuurlijk fenomeen. Die wordt wel degelijk veroorzaakt door de mens en de uitstoot die wij veroorzaken. Sinds het begin van de industriële revolutie is de concentratie van de belangrijkste langlevende broeikasgassen sterk gestegen (cijfertjes via ChatGPT, ik ben zelf meer van de melk horen klotsen maar de tepel nog niet gevonden):

• CO₂: van ongeveer 280 ppm rond 1750 naar ongeveer 425–430 ppm nu. Dat is een stijging van circa 52–54%.

• Methaan (CH₄): van ongeveer 700 ppb naar ruim 1.900 ppb. Bijna een verdrievoudiging.

• Lachgas (N₂O): van ongeveer 270 ppb naar circa 340–345 ppb. Een stijging van ongeveer 27%.

Wat ik nog mee wil geven, is dat gedurende duizenden jaren vóór de industriële revolutie CO₂ rond 260–280 ppm schommelde. Sinds de grootschalige verbranding van fossiele brandstoffen begon, is dat opgelopen tot ruim 425 ppm. Dat is wel serieus.

Goed, we hebben dus een probleem. Maar rechtvaardigt dat probleem de hysterie van onze klimaatclowns en hun aanhang? Misschien. Maar niet in de mate waarin de zelfbenoemde klimaatpausen zich graag laten horen. Bij verdere opwarming neemt een aantal effecten behoorlijk voorspelbaar toe: de gemiddelde zeespiegel stijgt door uitzetting van warmer zeewater en smeltend landijs; extreme hitte wordt frequenter en intenser; zware neerslag wordt gemiddeld heviger; sommige gebieden krijgen meer last van droogte; gletsjers en ijsmassa's nemen af; oceanen worden warmer en zuurder; en ecosystemen verschuiven of komen onder druk te staan. Voor ons mensen vertaalt dat zich vooral in risico en kosten, niet in uitsterven. We kunnen meer hittesterfte, grotere schade door bepaalde weersextremen, problemen met waterbeschikbaarheid, veranderende landbouwopbrengsten, verlies van ecosystemen en vooral voor laaggelegen kustgebieden hogere kosten voor bescherming en aanpassing verwachten. Technische zaken dus en we hadden toch al een overbevolking.

Windmolenparken zijn geen oplossing, net zo min als de zonnepanelenfarms. Het jagen op boeren brengt hoogstens de voedselproductie in gevaar en lost onze trek in een biefstukje niet op. Maar wat dan wel? Met de trekker de weg op om de politici duidelijk te maken dat ze ernaast zitten? Die figuren zijn alle schaamte en zelfreflectie allang voorbij (uitzonderingen daargelaten). Maar wat moeten we dan? We willen wel reduceren, maar niemand schijnt te bedenken hoe. Ondertussen pleuren we het hele landschap vol met van die palen en velden spiegels (behalve bij Schiphol, daar moeten ze weer weg).

Tijdens mijn ochtendmijmeringen heb ik met mijn boerenverstand een mogelijke en vooral redelijke oplossing bedacht. We gaan in de stront recycling.

• Vergisting (de stront recycling)

  Bij vergisting zetten bacteriën organisch materiaal zoals mest zonder zuurstof om, waarbij biogas met veel methaan ontstaat.
  Dat biogas kan worden opgewerkt tot groen gas en vervolgens worden gebruikt of opgeslagen zoals aardgas.
  Wat overblijft is digestaat, waaruit waardevolle nutriënten zoals stikstof en fosfaat kunnen worden teruggewonnen.

• Ammoniakopvang

  Ammoniak kan uit stallucht en mest/digestaat worden afgevangen en omgezet in geconcentreerde stikstofmeststoffen.
  Zo wordt stikstof die anders in lucht en natuur terechtkomt een bruikbare grondstof voor de landbouw.

• Nucleaire energie - Thoriumreactoren

  Vooral toepassing in molten-salt-reactoren (MSR) is interessant: zeer hoge energiedichtheid, weinig ruimtebeslag en potentieel gunstige veiligheidseigenschappen.
  De techniek is veelbelovend, maar nog niet commercieel bewezen; daarom is thorium eerder een mogelijke volgende generatie kernenergie dan een oplossing voor morgen.

Dit is pas een deel van de oplossingen hoor. Er zijn nog best wel wat besparingen en verbeteringen mogelijk. Bijvoorbeeld:

• Elektrificeer waar het logisch is. Personenauto's, bestelwagens, lokaal vervoer, warmtepompen en allerlei industriële processen kunnen prima op elektriciteit. Als die elektriciteit grotendeels nucleair wordt geproduceerd, levert dat echte CO₂-reductie op zonder overal extra wind- en zonneparken voor nodig te hebben.

• Maak brandstoffen waar elektriciteit onpraktisch is. Voor luchtvaart en mogelijk een deel van scheepvaart/zwaar transport heb je energiedichte brandstoffen nodig. Met veel CO₂-arme kernenergie kun je waterstof produceren en die met afgevangen CO₂ verwerken tot synthetische koolwaterstoffen/e-fuels. Een vliegtuig kan dan in principe gewoon vloeibare brandstof blijven tanken.

• Warmte benutten. Kerncentrales, industrie en vergisters produceren warmte. Waar praktisch bruikbaar kun je die inzetten voor warmtenetten, kassen en industriële processen in plaats van apart gas te verbranden.

Overigens... al deze zaken vragen natuurlijk wel een behoorlijke investering. Ongeveer 100 miljard heb ik met ChatGPT berekend. Dat hoeft van mij niet gelijk morgen hoor, laten we het alstublieft rustig aan doen en vooral betaalbaar houden, zeker voor de gewone mensen die hun leven willen leiden. Een en ander vraagt van ons een nieuwe kijk op bepaalde zaken, maar ik weet zeker dat het kan. Als we die 100 miljard uitsmeren over 25 jaar... enfin, reken zelf maar uit.